Posted by admin on października 30, 2008 in
Bez kategorii Nasi południowi sąsiedzi skutecznie wabią sumy tzw. kwokiem. Polega to na uderzaniu w taflę wody specjalnym wabikiem. Wabienie suma wymaga wprawy, którą można posiąść jedynie w praktyce. Nieumiejętne wabienie przyniesie skutek odwrotny do zamierzonego.
Sum bierze przynętę pewnie, zacina się dobrze. Cała trudność leży w umiejętnym holowaniu. Należy tak kierować rybą za pomocą wędziska i hamulca, by uciekała w kierunku wolnej wody. Nie należy dopuszczać suma do zawad, ale hamować trzeba również z wyczuciem. Zapasy siłowe prawie zawsze kończą się zniszczeniem sprzętu i utratą ryby. Holowanie trwa długo, nie wolno go przyspieszać; sum to bardzo wytrwała ryba. Gdy zaprze się przy dnie, można zastosować tzw. pompowanie, czyli podciąganie ryby przez unoszenie wędziska ku górze. W ten sposób główną pracę wędkarz wykonuje kijem, odciążając tryby kołowrotka.
Posted by admin on października 30, 2008 in
Bez kategorii Nie ma chyba wędkarza, który by nie pragnął upolować dużego suma. Poza nielicznymi przypadkami wędkarskiego szczęścia połów nie jest łatwy. Odnalezienie stanowiska suma wymaga dobrej znajomości wody, a jego złowienie sporego doświadczenia i dobrego opanowania wędkarskiej sztuki. Sum jest rybą silną, potrafi walczyć kilkadziesiąt minut, a nieumiejętnie holowany może porwać najmocniejszy sprzęt. Dlatego do połowu powinno się użyć najlepszego sprzętu, jakim dysponujemy. Kij nie musi być długi. Hol suma składa się z serii dalekich wypadów, nadmierna długość wędziska w niczym tu nie pomoże, zmęczy tylko niepotrzebnie wędkarza i utrudni lądowanie ryby. Długość kija 2,5?3 m wystarczy w zupełności. Wędzisko powinno być lekkie, mocne i dobrze wyważone, ze sztywną końcówką. Solidny kołowrotek powinien zmieścić minimum 100 m żyłki, nie cieńszej niż 0,4 mm. Łowiąc w dużych rzekach, zwłaszcza z brzegu, lepiej dysponować większym zapasem nawoju. Hamulec powinien być niezawodny. Haczyki stosuje się kute, mocne, największej numeracji. Jako przynęta mogą być żywe lub martwe ryby, możliwie dużych rozmiarów, nawet półkilogramowe. Skuteczne są też pęczki porwanych rosówek, raki, pijawki, duże żaby, myszy, pędraki, turkucie podjadki. Uzbrojenie przynęty zależy od jej rodzaju.
Sumy można łowić także na spinning, używając szerokich błystek wahadłowych, średniej wielkości, ciężkich woblerów, lub najlepiej systemików z martwą rybką. Ważne, by przynęty te pracowały głęboko zanurzone i bardzo wolno prowadzone.
Największa trudność polega na odnalezieniu stanowiska suma. Jeżeli znamy już takie miejsce, to złowienie drapieżnika pozostaje kwestią naszych umiejętności i czasu, jakim dysponujemy.
Bywa, że sum bierze przynętę w samo południe upalnego lata, najczęściej jednak można go złowić w nocy. Ponieważ nie łowi się na silnym nurcie, lepszy będzie zestaw spławikowy, za pomocą którego umieścimy przynętę na % lub nawet V4 głębokości. Zdarza się, że sum bierze wyżej umieszczoną przynętę. Można zastosować też gruntówkę ze spławikiem przelotowym lub umieścić obciążenie wprost w przynęcie. Ostateczny wybór zależy od warunków łowiska.
Łowienie z łodzi daje wędkarzowi większą swobodę, ale jest też trudniejsze, zwłaszcza dla jednej osoby. Lepiej łowić we dwóch.
Posted by admin on października 30, 2008 in
Bez kategorii Występuje on przede wszystkim w dużych rzekach, rzadziej w jeziorach przepływowych, gdzie go po prostu trudniej znaleźć. Duży sum prowadzi raczej skryty i samotny tryb życia. W rzekach lubi głębokie doły o spokojnym prądzie, obfitujące w różne zawady. Można go spotkać w dużych rzekach, w pobliżu stromego, podmytego brzegu lub w sąsiedztwie ostróg. W jeziorach stanowiska suma są trudne do określenia; trzyma się on raczej pasa przybrzeżnego, gdzie woda jest cieplejsza i gdzie znajduje sporo pożywienia.
Zrzuty podgrzanej wody do rzek z daleka przywabiają sumy, toteż można je tam łowić w ciągu całego roku. Połów ryb w brudnej, ściekowej wodzie trudno jednak zaliczyć do przyjemności, nawet gdy nagrodą ma być duży sum.
Sum jest najaktywniejszy w czerwcu, lipcu i sierpniu, tarło odbywa najczęściej w czerwcu, gdy woda dostatecznie się nagrzeje. Można wówczas spotkać po kilka dużych sztuk na niewielkim odcinku. Samce pilnują gniazd z ikrą. Małe sumki spotyka się w większych ilościach, można je łowić prawie jak płotki, nie daje to jednak żadnej satysfakcji. Zdarzały się też przypadki złowienia kilku dużych okazów w ciągu krótkiego czasu. Takie szczęście nie dopisuje jednak często
Posted by admin on października 30, 2008 in
Bez kategorii Jest to największa europejska ryba słodkowodna, należy do rodziny sumowatych. Wygląd suma jest charakterystyczny: duża głowa o szerokiej, uzębionej paszczy i zwężające się ku tyłowi ciało przywodzące na myśl kijankę. Płetwa grzbietowa jest maleńka, odbytowa ? bardzo długa. Oczy małe. Z obu stron paszczy sterczą długie wąsy, a na żuchwie znajdują się cztery krótkie wąsiki. Paszcza jest uzbrojona w drobne, ostre ząbki, tworzące tarkę. Skóra naga, upstrzona nieregularnymi plamami.
Sum jest rybą drapieżną, poluje na ryby i inne zwierzęta wodne. Nie gardzi żabą, rakiem, szczurem lub kaczką. Zjada też pijawki, pędraki i dżdżownice. Żarłoczność suma nie jest jednak tak wielka, jak się powszechnie uważa. Rośnie szybko, osiąga spore rozmiary. Po dziś dzień w naszych wodach można upolować kilkudziesięciokilogra^mową sztukę.